Σε πολλές παραδοσιακά μηλοπαραγωγικές περιοχές το πρόβλημα της επαναφύτευσης μηλιάς είναι ορατό και δημιουργεί πολλές φορές φαινομενικά αξεπέραστα εμπόδια για την συνέχιση της καλλιέργειας. Εδώ θα πρέπει να αναρωτηθούμε και να διερευνήσουμε και άλλες περιοχές του πλανήτη με παρόμοια χαρακτηριστικά. Έτσι η περιοχή του Bolzano στην Β. Ιταλία καλλιεργεί μηλιές εδώ και 200 χρόνια με αρχικό σύστημα να είναι το ελεύθερο κύπελλο που έχει εγκαταλειφθεί πλέον και αντικατασταθεί τα τελευταία 30 χρόνια με συστήματα πυκνής και υπέρ-πυκνής φύτευσης. Η περιοχή αυτή αν εξαιρέσουμε τις κλιματικές παραμέτρους είναι ιδιαίτερη βεβαρημένη με ασθένειες στο έδαφος. Παρ' όλα αυτά η περιοχή ζει από την καλλιέργεια μηλιάς και είναι η πιο δυναμική περιοχή της Ευρώπης. Στα πρώην Ανατολικού block κράτη όπως είναι η Ουγγαρία, Πολωνία κλπ. οι αγρότες διατηρούσαν τα κτήματά τους σε μορφή φάρμα ή κολχόζ. Οι εκτάσεις αυτές επαναφυτεύονται όλα τα χρόνια με την καλλιέργεια της μηλιάς, ακόμη και τώρα.
Στην ουσία λοιπόν το θέμα της επαναφύτευσης δεν αποτελεί αξεπέραστο πρόβλημα.
Δύο είναι τα προβλήματα που χρίζουν ιδιαίτερη προσοχή και λύση, η παρουσία στο έδαφος μυκήτων του γένους phytophthora sp και η μείωση ανάπτυξης του νέου δένδρου.
Ξεκινώντας από ένα φυτωρειακό υλικό που είναι απαλλαγμένο από μύκητες του γένους phytophthora και από υποκείμενο με καλή συμπεριφορά έναντι αυτού του μύκητα όπως το Μ9, Μ26 ο δενδροκαλλιεργητής κτίζει την επιτυχία της φύτευσής του. Στην επαναφύτευση λοιπόν μηλιάς με μηλιά η ύπαρξη του μύκητα phythophthora αποτελεί ένα εμπόδιο που ξεπερνιέται. Η χρήση των φωσφορικών λιπασμάτων κατά την προετοιμασία του εδάφους με εφαρμογή βασικής λίπανσης σε όλη την επιφάνεια αποτελεί ένα ακόμη μέτρο πρόληψης. Ο φώσφορος είναι στοιχείο που δρα ευεργετικά στην ανάπτυξη του ριζικού συστήματος και θωρακίζει το φυτό μας από προσβολές. Το ριζοπότισμα στα πρώτα χρόνια ζωής των δένδρων αποτελεί επίσης ένα καλό όπλο πρόληψης και θεραπείας της ασθένειας.
Η ανάπτυξη των μυκήτων του γένους phytophthora ευνοούνται από τον κακό αερισμό του εδάφους, από κατακλυζόμενα χωράφια και από μεγάλη συνεκτικότητα του εδάφους με κακή στράγγιση. Σε τέτοιες περιπτώσεις φροντίζουμε να φυτεύεται το δενδρύλλιο αρκετά ψιλά όσον αφορά το επίπεδο του εδάφους και να συσσωρεύουμε επιφανειακό χώμα μέχρι 3-4 εκατοστά κάτω από την έκπτυξη του εμβολίου. Αυτό εξασφαλίζει ιδιαίτερο αερισμό του ριζικού συστήματος και ευνοϊκές συνθήκες στράγγισης. Είναι τα γνωστά σε όλους «σαμαράκια». Τα δένδρα με τον τρόπο αυτό φύτευσης έχουν υψηλότερες απαιτήσεις σε νερό τα 2 πρώτα χρόνια.
Μια επαναφύτευση όμως επιφέρει και μεταβολές στη δυναμικότητα ενός εδάφους και στην εξέλιξη της νέας φυτείας. Τα νέα δένδρα έχουν μειωμένη ανάπτυξη. Αυτό αντιμετωπίζεται με την επιλογή αναλόγης ποικιλίας, υποκειμένου και συστήματος φύτευσης. Φυσικά το πρόγραμμα της λίπανσης προσαρμόζεται ανάλογα .
Όσον αφορά την αχλαδιά, μέχρι στιγμή δεν έχουν αναφερθεί προβλήματα από επαναφύτεση οπωρώνων.
|